ای کیو ( EQ ) هوش هیجانی است و آی کیو( IQ) بهره هوشی هر فرد را می گویند.
شاید براتون عجیب باشه که افراد دارای ضریب هوشی یا آی کیوی متوسط، موفق تر از کسانی هستند که نمره آی کیوی بالاتری دارند. در گذشته افراد را تنها بر اساس ضریب هوشی می سنجیدند اما این مقیاس سنتی به خیلی از توانایی ها و رفتارهای افراد مانند همدلی، همراهی، خودشناسی، خودآگاهی و انگیزش توجهی نمی کرد. به همین دلیل نمی توان شخصی را بدون تاثیرات محیط اطراف و موارد هیجانی و صرفا به دلیل دارا بودن آی کیوی بالا در کارهای زندگی موفق دانست.
انسانها دو ذهن دارند. با یک ذهن خود فکر و با ذهن دیگر احساساتشان را بیان می کنند. این دو راه متفاوت شناخت، حیات روانی انسانها را می سازد. ما در بخش ذهن خردگرای خود قادریم تفکر و تدبر کنیم. انسانها علاوه بر ذهن خردگرای خود، ذهن هیجانی نیز دارند که با کمک آن به فعالیتهای هیجانی اقدام می کنند.
تفاوت این دو ذهن در این است که عملکرد ذهن هیجانی بسیار سریع تر از ذهن خردگراست. ذهن هیجانی بدون آن که لحظه ای درنگ کند مانند فنر از جا می جهد و دست به عمل می زند ولی در مقابل آن، ذهن خردگرا نسبت به هر موضوعی واکنش سنجیده و تفکر گونه دارد. پس موفقیت در نتیجه توجه به هردو ذهن حاصل می شود.